Ken mij niet – Nadine Barroso

Nadine Barroso (1981) volgde de lerarenopleiding en studeerde Engelse taal en Cultuur in Leiden. Ze woonde een aantal jaren in Groot-Brittannië en Rusland. Schrijven is voor haar een fijne uitlaatklep voor haar levendige fantasie en een manier om haar kijk op de wereld vorm te geven. Haar fascinatie voor rauwe menselijkheid met zijn egocentrisme, honger naar macht, seks en vermaak is terug te vinden in haar boeken. Eerder schreef zij haar debuutroman ‘Ego’.

Een krantenknipsel over een moord en een mogelijke ontvoering. Een beginzin met ‘Mijn naam is Tessa. Ik ben op zoek naar een nieuw leven.’ zorgen voor een pakkende start van het boek. Tessa is op de vlucht. Tessa is op negenjarige leeftijd ontvoert, ontvoert door een man die haar op een vreselijke manier getraumatiseerd heeft. Tessa wil haar leven, na haar ontsnapping, weer oppakken. Tessa moet overleven en kiest voor een wisselende identiteit. Waarom? Ze wordt gewelddadig als ze ziet dat andere dezelfde psychische of lichamelijke pijn ondergaan, reageert vanuit haar verleden en houdt geen rekening met haar eigen belangen. Vervolgens kan ze niet meer dezelfde identiteit blijven houden en verandert… Opnieuw en opnieuw.

Vanaf het eerste moment is mijn nieuwsgierigheid als lezer gewekt. Al snel besef ik dat het geen gewone thriller is, geen gewoon verhaal van hoofdstuk naar hoofdstuk. Het verhaal leest iets chaotisch, soms ongecontroleerd en bij vlagen zelfs wat onduidelijk. Maar, gaandeweg blijkt juist dat dit dus precies weerspiegelt hoe de hoofdpersoon zich moet voelen. Tessa, een meisje, van wie haar leven gestolen lijkt te zijn. Totaal  in verwarring en angstig. Aan de andere kant komt haar sterke kant heel goed naar voren, een kleine held, die titel kun je haar wel geven. Als lezer krijg je medelijden met haar en zou je mee willen vechten in haar strijd. Wat heeft ze veel te verduren en wat bijt ze zich door de heftige situaties heen. Dat ze andere verkiest boven zichzelf is emotioneel, zeker richting het einde van het boek.

De voorkant, daar zijn de meningen over verdeeld, als ik zo de andere recensies lees tenminste. Zelf vind ik het beeld niet aanspreken en zou ik door alleen de voorkant te zien, niet direct het boek uit de kast pakken. Daarentegen geeft het wel weer heel goed weer hoe de hoofdpersoon zich voelt. Kleine tweestrijd dus. Wat me als lezer ook minder aanspreekt zijn de ruim opgezette bladzijden (veel wit), de zeer korte hoofdstukken en de ‘maar’ 235 tellende bladzijdes. Toch staat er een dijk van een verhaal in en had ik als lezer eigenlijk niet het besef dat het maar zo’n (voor mijn doen dan) dun boek is. Dat ik aan het einde van het boek bijna in tranen was, dat zegt denk ik ook wel genoeg over de lading van het verhaal en het gevoel dat je gaandeweg voor de hoofdpersoon gaat voelen. Met name de dagboekfragmenten zorgden voor veel begrip naar Tessa. Knap van de schrijfster dat ze het verhaal zo goed en volledig heeft neer gezet!

Nu ben ik altijd erg blij met de boeken die ik mag recenseren, maar wat ik vooral een pluspuntje aan dit boek vond, is dat Nadine Barroso de moeite heeft genomen om het boek persoonlijk te signeren. Hoe leuk is dat! Ze wenste me met haar woorden niet alleen ‘Fijne feestdagen’, maar gaf ook nog de quote “Identiteit is flexibel, maar wie je bent, bepaal je altijd zelf.” mee. Prachtig!

Beoordeling: 4/5 sterren

 

Ibiza, de Erfenis – Kiki van Dijk

Kiki van Dijk (1968) is in Utrecht geboren, volgde de Leidse studie Internationale Betrekkingen en heeft op vele plaatsen in de wereld gewoond. Het boek ‘Ibiza, De erfenis’ is het tweede deel van deze auteur, na het eerder uitgebrachte boek ‘Ibiza‘. Eerder schreef zij nog de bestseller ‘Zeevlam‘.

DSC_0209xcklDe hoofdpersoon in het boek is Dorien, een beroemde fotograaf die de hele wereld afreist voor opdrachten. Samen met haar 18-jarige zoon Mick leidt ze een prettig leven. Dit rustige, fijne leven verandert plots als Mick besluit om naar Ibiza te gaan. Ibiza, het eiland waar de vader van Dorien nog woont, het eiland waar Dorien vijfendertig jaar geleden, samen met haar moeder, in alle hectiek vertrokken is. Het eiland met veel vraagtekens voor de lezer. Waar komt die afkeer vandaan, waarom wil ze niets meer met haar vader en het eiland te maken hebben?

Als de ex-man van Dorien toestemming geeft aan hun zoon om naar Ibiza te gaan en Mick absoluut niet op andere gedachte te brengen is, dan moet Dorien het wel accepteren. Doet ze dat? Nee, zeker niet. Helemaal niet als ze niets meer van Mick hoort na z’n vertrek naar Ibiza. Zo ongerust als Dorien dan is, kiest ze er voor om halsoverkop ook naar Ibiza te vertrekken.

Alle herinneringen van de negen jaar dat ze daar gewoond heeft komen weer boven, een nachtmerrie met veel onopgeloste zaken. De ontmoeting met haar vader, terug op het bekende landgoed, alles zorgt voor een rollercoaster aan wisselende gevoelens en wantrouwen. Wie is wie hij is en waar is Mick?

CollageIbizackl

Het boek leest verrassend fijn weg. Ja, het is een thriller, maar het verhaal wordt juist met veel zon, zee en romantiek neergezet dat het een heerlijk boek is voor aan het zwembad. Een prettige schrijfstijl, vlot en duidelijk geschreven. Tussen de regels door zijn er geen geheimen te vinden, daardoor is het verhaal ook wel een tikkeltje voorspelbaar, maar de balans tussen spanning en ontspanning is dusdanig goed neergezet dat ik zelf geboeid door bleef lezen.

Een ideaal boek voor de vakantie, als je niet meteen je hersens wilt kraken en gewoon ontspannen wilt lezen, maar wel een stukje spanning in een boek wilt. Veel leesplezier!

Beoordeling 3/5 sterren

Klik – Rainbow Rowell

DSC_0424cklxDe schrijfster Rainbow Rowell (1973) schrijft vaak over volwassenen, vaak over tieners, maar bovenal schrijft ze áltijd over personen die veel praten, iets verknoeid hebben in het leven en verliefd worden. Als Rainbow niet aan het schrijven is, dan leest ze stripboeken, organiseert ze een reisje naar Disney World en kletst ze over de onbelangrijke dingen in het leven. Rainbow woont, samen met haar man en twee zoons, in Nebraska. Ze heeft al vele prijzen in ontvangst mogen nemen voor haar boeken.

Normaal gesproken lees ik graag literaire thrillers, de titel, de kaft van dit boek en zelfs de naam van de schrijfster maken mij een beetje huiverig voor het lezen van dit boek. Het is wel heel erg anders dan de spanning en sensatie waar ik normaal gesproken van hou in boeken, lol.

Collageklik3

De eerste 30 pagina’s zijn even wennen, maar ondanks een totaal andere verhaallijn dan ik ‘gewend’ ben, spreekt me het verhaal plots wel erg aan en moet ik eerlijk zeggen dat ik het boek niet meer heb weggelegd. De mannelijke hoofdpersoon is Lincoln, de IT-medewerker, die de taak heeft om werknemers een officiële waarschuwing te sturen als de mail voor privé doeleinden gebruikt wordt. De andere twee hoofdpersonen zijn Beth en Jennifer, twee werknemers die niets liever doen dan tijdens hun werkuren elkaar te mailen. Waar de mailtjes over gaan? Mannen, zwangerschappen, liefde, stommiteiten, feestjes en vriendschappen. Lincoln geniet stiekem steeds meer van het lezen van de mailtjes, zeker als het tot hem door dringt dat hij verliefd begint te worden op Beth en zij ook een oogje op hem blijkt te hebben. Eigenlijk zou hij de twee vrouwen aan moeten spreken op de overtreding van de regel over het versturen van privé berichten onder werktijd, maar als de tijd verstrijkt wordt dit steeds moeilijker. Uiteindelijk zit Lincoln zo verstrikt in de situatie, waar hij zich steeds meer schuldig over gaat voelen, dat zijn enige uitweg is om een eerlijke brief te schrijven naar Beth en ontslag te nemen bij het bedrijf.

Collageklik4ckl

Het boek leest eenvoudig weg, heeft een aangename afwisseling tussen de gewone verhaallijn over Lincoln en daarnaast de (letterlijk geschreven) mailtjes van Beth en Jennifer. Het verhaal is ontzettend zoetsappig, voorspelbaar en heeft een prinselijk happy end. Samen met de heerlijke, meestal sarcastische, humor in de mailtjes is dit toch echt een aanrader om te lezen. Hou je, net als ik, niet enorm veel van chick-lits? Dan zou ik bij dit boek toch zeggen, geef het maar gewoon een kans, want waarschijnlijk heb je ondanks dat erg veel plezier in het lezen. Zeker voor een vakantie is dit een ideaal boek! Aanrader dus!