De Krijtman – C.J. Tudor

Tudor werd geboren in Salisbury en groeide op in Nottingham. Ze stopte op haar zestiende met school en had daarna diverse baantjes. Het idee voor De Krijtman volgde jaren later, toen haar dochter een doos stoepkrijt voor haar verjaardag kreeg. Haar dochter tekende krijtmannetjes op de oprit voor het huis, iets wat ook precies terug komt in het verhaal. De Krijtman is het debuut van Tudor, waarbij de vertaalrechten maar liefst verkochten werden aan 39 landen. Van A.W. Bruna Uitgevers mocht ik dit boek lezen, eerder las ik van deze uitgeverij onder andere de boeken Drie Wensen en De Brabander Bakt.

De Krijtman is de langverwachte thriller van Tudor. Het verhaal gaat over Eddie, de hoofdpersoon, die we kunnen volgen in twee verhaallijnen. De ene verhaallijn vindt plaats in 1986, als Eddie 12 jaar is en de andere vindt plaats in 2016. De beide verhaallijnen wisselen zich om het hoofdstuk af. Centraal in beide verhaallijnen staat niet alleen Eddie, maar ook zijn vriend(inn)en, die samen een hechte groep vormen. Ook nemen de krijtmannetjes in beide verhaallijnen een belangrijke plaats in. Daar waar ze als 12-jarige vrienden gewoon onschuldig geheime boodschappen (in de vorm van krijtmannetjes) tekenen op elkaars stoep en Eddie op de kermis voor het eerst De Krijtman ontdekt, loopt dit 30 jaar later uit tot een onthulling van enkele schokkende gebeurtenissen.

De proloog is kort, maar krachtig. Wat een lekker begin, als je leest “Het hoofd van het meisje rustte op een hoopje oranjebruine bladeren….. De rest van het lichaam lag buiten bereik…” Altijd fijn, die horrorstukjes. Als lezer kom je, gedurende de voortgang van het boek, steeds meer onduidelijkheden, vragen en wendingen van situaties tegen. En, dat is precies wat mij als lezer een onprettig gevoel gaf. Hoe verder ik kwam ik het boek, des te meer ik me aan het afvragen was wat voor verhaal ik aan het lezen was. Al die informatie, de twee verschillende tijdlijnen, het tussentijds oplossen van de vraagtekens in het verhaal… Aan het eind van het verhaal had ik geen voldaan gevoel. Misschien waren mijn verwachtingen te hoog, maar nee, een goed boek is De Krijtman voor mij helaas niet.

Beoordeling 3/5 sterren

 

Het labyrint der geesten – Carlos Ruiz Zafón

Carlos Ruiz Zafón, geboren in Barcelona (1964) is een van de meest gelezen en geliefde auteurs ter wereld. Nadat hij z’n carriere begonnen was met een viertal YA-romans schreef hij de roman De schaduw van de wind, tevens het eerste deel van het vierluik ‘Het Kerkhof der Vergeten Boeken’. Hij brak, door dit eerste deel, internationaal door en schreef de delen ‘Het spel van de engel’, ‘De gevangene van de hemel’ en dit laatste deel ‘Het labyrint der geesten’. Dit slotstuk mocht ik van A.W. Bruna Uitgevers lezen en recenseren, prachtig natuurlijk!

Het verhaal speelt zich hoofdzakelijk af in Barcelona, net als de eerdere drie delen en laat ook dezelfde personages weer terug komen in dit magische boek, behalve dan Alicia Gris. Alicia wordt in dit deel voor het eerst geïntroduceerd, een eigengereide dame die bij haar zoektocht verweven blijkt te zijn met die van Daniel Sempere. In 1959 wordt Alicia, door de politieke politie, naar Barcelona gestuurd om een verdwijning op te storen. De verdwenen politicus blijkt in het bezit te zijn van het boek ‘Het labyrint der geesten’, het boek dat Alicia naar de boekwinkel van Daniel leidt. Met gevaar voor eigen leven en die van hun dierbare volgen de lezers hun zoektocht.

Het vierde boek is een enorm dikke pil, 845 pagina’s dik, maar een prachtboek als dit verdiend het eigenlijk niet om minder bladzijdes te hebben. Passages van beschrijvingen die op een gedicht, op een lied doen lijken, wat kan Zafón dat toch perfect verwoorden. Zoveel gevoel in de woorden, daar word je als lezer gewoon helemaal blij van! Het is ook geen boek die je snel uit wilt hebben (ja ok, misschien wel omdat je het boek niet weg kunt leggen overigens), maar anders liever niet, want wat is het toch  afkicken als je de laatste bladzijde omslaat… Een boek dat je na doet denken, over wijsheden en herinneringen, over het leven en gedragingen van mensen. Een mooi sluitslot, een prachtige ontknoping!

Beoordeling 5/5

Drie wensen – Liane Moriarty

Liane Moriarty werd in Nederland bekend door haar boek Het geheim van mijn man (2015), ook schreef ze de boeken Grote kleine leugens en Bijna echt gebeurd. Het boek Drie wensen is opnieuw uitgegeven en kwam eerder uit in 2012, overigens met een andere vormgeving, dus laat je niet foppen door dit boek wellicht voor de tweede keer aan te schaffen. Een leuk weetje is misschien dat de Drie wensen de debuutroman was van deze schrijfster. Van Uitgeverij AW Bruna mocht ik dit boek recenseren.

De Drie wensen gaat over de drie zussen Lyn, Cat en Gemma Kettle. Het geeft een kijkje in hun leven, waarbij de achterflap aan geeft dat ongeluk altijd in drieën komt. Op hun 34e verjaardag worden er door de zussen onthullingen gedaan die niet meer terug te nemen zijn.

Een fijne feel-good roman over de drielingzussen van de Kettle familie. Het verhaal is luchtig geschreven, met een vleugje humor en erg makkelijk leesbaar (soms wel wat van de hak op de tak), ideaal voor als je even niets hoeft. Zo heb ik ‘m dan ook gelezen, steeds even tussendoor, een half uurtje en niet langer, want urenlang lezen in dit boek hield ik niet vol. Een beetje langdradig en voorspelbaar. Stiekem moest ik hierdoor wel af en toe  even op de achterflap lezen wie nou ook alweer wie was. Had deze zus nou wel of geen wispelturige buien? Was ze eerder getrouwd of was dit de zus die continu haar dates af loopt. Een typische chicklit dus.

Over het einde was ik niet te spreken, maar misschien verwachtte ik wel te veel toen ik dit boek in handen had. De samenvatting op de achterflap beloofde gouden bergen (leuke verhaallijn dacht ik!), maar deze heb ik dus helaas niet gevonden. Het einde was het einde, niet meer dan dat. Voor mijn gevoel heb ik stiekem even meegekeken in het leven van drie zussen, maar dat had net zo goed op een ander willekeurig moment kunnen zijn in hun leven. Ook de titel ‘Drie wensen’ had veel meer nadruk mogen hebben in het verhaal. Jammer, want op zich is de insteek van de verhaallijn erg leuk, alleen is dit er in mijn ogen niet goed uit de verf gekomen.

Beoordeling: 2/5 sterren

Rode sneeuw – Jørn Lier Horst

voorkantDe Scandinavische thrillerschrijver Jørn Lier Horst (1970) is de 2e best verkopende Noorse auteur. Het boek Rode Sneeuw, van uitgeverij AW Bruna, is het zevende deel van de William Wisting-serie. Het deel dat internationaal doorbrak, bekroond met de Noorse boekhandelsprijs en gepresenteerd wordt als eerste deel van het Wisting Kwartet. In Noorwegen werden al meer dan 1,5 miljoen exemplaren van zijn boeken verkocht.

“Het kustlandschap is die herfst in een dichte mist gehuld, van de vakantiehuisjes aan het loodgrijze water zijn de luiken gesloten. Ove Bakkerud is van plan om hier nog eenmaal een rustig weekend door te brengen voordat alles voor de winter wordt gesloten. Hij treft zijn huisje echter in chaos aan, alles is door inbrekers vernield. En in het naastgelegen huisje ligt een ernstig mishandelde, dode man.”

collage1c

Als lezer merk je niet dat Rode Sneeuw het zevende deel van een serie is en lijkt het een op zichzelf staand boek. De ontbrekende informatie uit de voorgaande delen staat netjes beschreven en na deze introductie kun je zonder iets te missen aan het verhaal beginnen. Sterker nog, waar je bij een ander boek wegwijs moet worden, de namen van de personen en hun relatie moet ontdekken, is dat door deze intro al voor jou als lezer beschreven. Ideaal!

dsc_0459xcRode Sneeuw is een politiethriller, dat vanaf het eerste hoofdstuk de aandacht van de lezer heeft. De schrijver Jørn Lier Horst werkte, voordat hij fulltime aan het schrijven begon, als hoofd van de recherche. En ja, dit merk je! De rode draad in deze misdaadroman is geld en drugs. Als ex-rechercheur kun je zoiets natuurlijk als geen ander goed en werkelijk beschrijven. Vooral de reis naar Litouwen geeft erg goed weer hoe het er aan toe gaat als misdaad het enige is wat telt.

 

In een heerlijk tempo (niet te langdradig, niet te veel poespas, gewoon lekker to-the-point) rol je als lezer door het boek. De hoofdstukken wisselen elkaar af tussen inspecteur William Wisting en zijn dochter Line, die als journalist in Oslo werkt. Beide paden kruisen zich regelmatig, waardoor een situatie van twee kanten belicht wordt.

collage2c

Horst gebruikt duidelijke taal, de gebeurtenissen zijn helder en als lezer word je overal in betrokken, zonder zelf passages te moeten invullen. De gebeurtenissen in en bij de vakantiehuisjes zijn toch wel het meest spannend, logisch, want dat is natuurlijk dé ideale omgeving voor enge geluiden, schaduwen, eenzaamheid in ‘the middle of nowhere’…  Als Line ’s avonds alleen in haar vaders vakantiehuisje zit, als er dode vogels in grote getallen op de grond gevonden worden, als er een onbekende auto op de parkeerplaats blijkt te staan, spannend!

schrijver

Kortom, ben je nieuwsgierig naar de boeken van ex-rechercheur Jørn Lier Horst?  Hou je van spannende, duidelijk beschreven, misdaadromans? Dan kan ik je dit boek van harte aanbevelen! Alvast veel leesplezier… (Rode Sneeuw is oa te koop bij bol.com, BLZ en Libris)