Stille Oorlog – Andreas Norman

Andreas Norman is auteur, dichter en scenarioschrijver. Norman heeft jarenlang voor het ministerie van Buitenlandse Zaken in Zweden gewerkt. Hij maakte deel uit van een anti-terreureenheid waarbij hij nauw samenwerkte om terroristische groeperingen te traceren en terreuraanslagen te voorkomen. Deze geheime wereld, die hem fascineert maar ook beangstigd, is de inspiratiebron voor zijn boeken. Van Uitgeverij Karakter mocht ik zijn nieuwste boek lezen en recenseren, dank!

Stille oorlog gaat over de hoofdpersonen Bente Jensen, een Zweedse spion, en Jonathan Green, een man die een undercoveroperatie leidt over de oorlog in het Midden-Oosten. Bente ontvangt een USBstick met informatie over de Britse inlichtingendienst, de inhoud hiervan kan grote consequenties als gevolg hebben en wordt dus angstvallig goed geheim gehouden. Tenminste, dat denkt Bente en haar team. Uiteindelijk blijkt dat er in de privésfeer de nodige leugens zijn, waardoor dit project niet goed dreigt af te lopen. Niet alleen bij Bente, maar ook bij Jonathan worden zakelijke belangen verweven in de privésituatie. Een oorlog, waarbij Bente en Jonathan recht tegenover elkaar komen te staan.

Norman heeft een fijne schrijfstijl, beeldend en toch direct. “Een koude novemberregen heeft Brussel ’s ochtends bereikt en klettert op straten en pleinen, roffelt op autodaken, spettert en ruist om zijn heerschappij over de stad duidelijk te maken.” is  de eerste zin en geeft meteen duidelijk aan hoe zijn manier van schrijven is. Het verhaal begint vrij rustig, maar leest wel prettig. Gaandeweg raak ik wat verveeld en gebeurt er niet zo heel veel spannends. Het is niet zo’n heel dik boek, dus dat is in dit opzicht wel fijn, want naarmate het einde vordert loopt ook de spanning weer een beetje op.

De verhaallijnen lijken wat onwerkelijk. Het is allemaal net een beetje té, zeker als de relaties in de privésfeer er ook zo dik boven op liggen. Er zijn erg veel toevalligheden en dat is nou niet iets wat ik had verwacht van dit boek. Toch ontvangt Stille Oorlog van mij de gemiddelde drie sterren, immers is het wel gewoon een prettig boek om te lezen en hou ik persoonlijk wel van de schrijfstijl van Andreas Norman. Niet meteen een aanrader dus, maar wel goed genoeg om op te pakken en door te lezen.

Beoordeling 3/5 sterren