De (nogal) ijzingwekkende zoektocht van Herre – Marte Jongbloed

Marte Jongbloed kennen we (natúúrlijk) van het eerste deel van deze Herre-reeks ‘De (niet zo) rampzalige avonturen van Herre‘. Deze keer heb ik het boek niet voor een recensie via de uitgever ontvangen, maar waren mijn kinderen de bofkonten die de boeken ‘De (nogal) ijzingwekkende zoektocht van Herre’ kregen. Zij zijn beide namelijk ambassadeur van Marte Jongbloed, doen hun boekbespreking over de boeken van Herre en doen hun uiterste best om zoveel mogelijk stemmen te vergaren voor de Kinderjury 2018. Ook al mochten de kids het boek als eerste lezen, een goede tweede zijn vond ik geen enkel probleem.

Vorig jaar schreef ik in maart een recensie over het eerste deel ‘De (niet zo) rampzalige avonturen van Herre’, wil je die nog een keer lezen? Klik dan hier!

Lees je in het eerste deel over de avonturen die Herre in en om zijn huis beleefde, in dit deel reist Herre helemaal af naar de Noordpool. Waarom? Zoals je in het vorige deel hebt kunnen lezen is z’n vader spoorloos verdwenen, daar hoopt hij dus in dit deel verandering in de brengen. Of dat lukt? Ik zeg nog niets! Als bijna vanzelfsprekend gaat deze grote reis allemaal op z’n Herre’s. Een vliegtuigje dat vliegt op Cola en een boodschap ‘Herre was hier’ in de sneeuw plassen zijn nog niets. Vergeet ook de gênante momenten tussen Silke, de moeder van Herre, en haar nieuwe lover Wallis niet. Ook komt meneer Teunissen weer in het verhaal voor, de oude bekende uit het vorige boek. Een heerlijk compleet boek dus!

Hoe leuk! Allebei mijn kinderen ontvingen in hun boek, een persoonlijke boodschap van Marte Jongbloed en een tekening van Iris Boter. Trots dat ze waren!

Mijn mening? Het is weer net zo’n geweldig leuk en humoristisch boek als het eerste deel. In een lekker tempo beleeft Herre mooie, grappige en gekke avonturen. Niet een te dik boek, maar wel lekker dik genoeg om het niet in één avond uit te kunnen lezen. Ook de illustraties (wederom van Iris Boter) zijn weer erg leuk en vullen het beeld dat de lezer heeft mooi aan. De kids hebben genoten én ik heb genoten van het lezen. Overigens is het ook een prachtig boek om aan een middenbouwgroep voor te lezen, leuke tip voor juffen en meesters dus! Als ambassadeur hebben we inmiddels ook het nieuws vernomen dat er een derde deel onderweg is. We kunnen niet wachten!

Beoordeling 4/5 sterren

Het laatste dat ze deed – Gregg Olsen

Gregg Olsen is een bestseller-auteur die bijna twintig boeken op zijn naam heeft staan. Hij is regelmatig te gast bij verschillende actualiteitenprogramma’s en schrijft daarnaast ook voor de Los Angeles Times en de New York Post. Van Karakter Uitgevers mocht ik het boek ‘Het laatste dat ze deed‘ lezen en recenseren, bedankt!

Het jonge stel Liz en Owen wonen, net als hun buren Carole en David, in een wijk met allemaal perfecte gezinnen. Gezinnen met grote huizen, veel geld en aanzien. Echter vlot het in beide relaties niet erg goed en zijn er de nodige problemen en zorgen binnen hun huwelijk. Voor de buitenwereld is alles in orde, maar de werkelijkheid blijkt helaas anders te zijn.

In alle hectiek, aangezien ze te laat dreigt te komen op haar advocatenexamen, rijdt Liz in haar achteruit hun garage uit, zonder te kijken, zonder na te denken… En dan gebeurt het meest verschrikkelijke wat je zou kunnen overkomen. Een ongeluk, Charlie, het zoontje van de buren Carole en David, is door haar aangereden en ligt languit op hun oprit. Vanaf dat moment wordt het een achtbaan aan emoties, diepe ellende, schuld en angst. Wie zal de waarheid spreken, wie is oprecht, maar vooral… wie niet?

“Kevers rusten nooit. Ze blijven knagen, onhoorbaar maar meedogenloos. Net als schuldgevoelens.” (p7)

Het boek leest lekker vlot weg. Niet te veel denkwerk, alleen moet je als lezer wel even een weg vinden in wie, wie is. De hoofdstukken zijn vrij kort en onder ieder hoofdstuk staat cursief geschreven hoe lang de tijd is gevorderd na de vermissing van Charlie, het zoontje van de buren. Gaandeweg vind ik het een paar keer wel wat langdradig worden. Vervelend vond ik ook dat de politie (logischerwijs) niet over informatie beschikt die jij als lezer hebt, waardoor er soms niet lang genoeg door gezocht wordt bij de juiste persoon. Als er dan eenmaal weer een stukje van de puzzel opgelost is, komt er wel weer wat vaart in. Buiten dat frustrerende elementje en het (af en toe) trage tempo, is het een prima boek om te lezen. Overigens is het niet zo geschikt voor de echte thrillerfanaat, maar wel voor de lezer die interesse heeft in de psychologische kant van hoofdpersonen. Immers is de centrale vraag in het boek naar mijn idee toch wel ‘Waarom doet iemand wat hij doet, laat hij zich beïnvloeden en laat zich meeslepen in de actie van het moment?’.

Beoordeling 3/5 sterren