Waarschijnlijk is het liefde – P.Z. Reizin

P.Z. Reizin is een Engelse journalist en schrijver. Hij is getrouwd, heeft een dochter en woont in Londen. Het boek ‘Waarschijnlijk is het liefde’ heb ik mogen lezen en recenseren van Uitgeverij Luitingh-Sijthoff. De rechten van het boek zijn verkocht aan meer dan 27 landen. De filmrechten zijn verkocht aan FOX2000 (van oa The Devils Wears Prada en The Hunger Games).

Aidan is een computer en bevriend met Jen. Aiden heeft geleerd om met Jen te kunnen communiceren. Hij ziet haar overal waar ze gaat, wil haar helpen gelukkig te zijn, zoekt zelfs (ongevraagd) voor haar de ideale man. Natuurlijk zorgen dit soort situaties voor hilarische momenten. Ook Aisling is een computer, net als Sinai, die aan het einde van het boek een belangrijke rol gaat spelen.

Een hilarische boek met een unieke verhaallijn over computers die alles weten over het leven van Jen en haar droomman Tom. Al meteen vanaf het eerste fragment in het boek is dit eigenlijk al duidelijk. ‘Jen zit in bad en bestudeert haar gezicht via de selfiecamera van haar tablet. Haar gezicht is 34 jaar, 207 dagen, 16 uur en 11 minuten oud.‘ Een heerlijk boek dat je zonder na te denken kunt lezen, even voor het slapen gaan of straks in de zomer op een ligbedje op het strand. De hoofdstukken zijn vrij kort en springen van Aidan naar Jen en van Aisling naar Tom en Sinai. Een gezellige, overzichtelijke afwisseling. Grappig ook  om de verschillende invalshoeken van de situaties zo te overzien. Gedurende het hele boek lijkt het een wedstrijd te zijn tussen de mens en de moderne computer. Vooral aan het einde van het verhaal komt er een climax en is het de vraag wie sterker is, de computer of de mens. Gelukkig is het een feelgood boek en komt alles, natuurlijk, weer goed.

Het verhaal heeft helaas wel z’n trage momenten, want uiteindelijk is het mooi wel 444 pagina’s dik, maar had dat wat mij betreft toch echt wel de helft minder kunnen zijn. Als het verhaal dus wat meer compact had geweest, zou ik het een geweldig boek gevonden hebben. Nu is het ook een leuk boek, maar krijgt het van mij niet de vijf sterren die het anders wel had kunnen krijgen. Wel een absolute aanrader hoor, dus dit boek in de boekenkast hebben is zeker een must. Ook als fanatiek Thriller-lezer is dit wel een welkome afwisseling om te lezen.

Wil jij dit boek ook graag in je bezit? Vanaf 4 april 2018 ligt het in de winkels!

Beoordeling 4/5 sterren

De Krijtman – C.J. Tudor

Tudor werd geboren in Salisbury en groeide op in Nottingham. Ze stopte op haar zestiende met school en had daarna diverse baantjes. Het idee voor De Krijtman volgde jaren later, toen haar dochter een doos stoepkrijt voor haar verjaardag kreeg. Haar dochter tekende krijtmannetjes op de oprit voor het huis, iets wat ook precies terug komt in het verhaal. De Krijtman is het debuut van Tudor, waarbij de vertaalrechten maar liefst verkochten werden aan 39 landen. Van A.W. Bruna Uitgevers mocht ik dit boek lezen, eerder las ik van deze uitgeverij onder andere de boeken Drie Wensen en De Brabander Bakt.

De Krijtman is de langverwachte thriller van Tudor. Het verhaal gaat over Eddie, de hoofdpersoon, die we kunnen volgen in twee verhaallijnen. De ene verhaallijn vindt plaats in 1986, als Eddie 12 jaar is en de andere vindt plaats in 2016. De beide verhaallijnen wisselen zich om het hoofdstuk af. Centraal in beide verhaallijnen staat niet alleen Eddie, maar ook zijn vriend(inn)en, die samen een hechte groep vormen. Ook nemen de krijtmannetjes in beide verhaallijnen een belangrijke plaats in. Daar waar ze als 12-jarige vrienden gewoon onschuldig geheime boodschappen (in de vorm van krijtmannetjes) tekenen op elkaars stoep en Eddie op de kermis voor het eerst De Krijtman ontdekt, loopt dit 30 jaar later uit tot een onthulling van enkele schokkende gebeurtenissen.

De proloog is kort, maar krachtig. Wat een lekker begin, als je leest “Het hoofd van het meisje rustte op een hoopje oranjebruine bladeren….. De rest van het lichaam lag buiten bereik…” Altijd fijn, die horrorstukjes. Als lezer kom je, gedurende de voortgang van het boek, steeds meer onduidelijkheden, vragen en wendingen van situaties tegen. En, dat is precies wat mij als lezer een onprettig gevoel gaf. Hoe verder ik kwam ik het boek, des te meer ik me aan het afvragen was wat voor verhaal ik aan het lezen was. Al die informatie, de twee verschillende tijdlijnen, het tussentijds oplossen van de vraagtekens in het verhaal… Aan het eind van het verhaal had ik geen voldaan gevoel. Misschien waren mijn verwachtingen te hoog, maar nee, een goed boek is De Krijtman voor mij helaas niet.

Beoordeling 3/5 sterren

 

Onzuiver – Sarah Dalton

Sarah Dalton groeide op in een klein plaatsje op het platteland van Engeland. Ze haalt haar inspiratie uit haar overactieve verbeelding, de verhalen die ze als kind las en de romans die ze nu als volwassene leest. Sarah schrijft voornamelijk voor young adults. Het boek Onzuiver, dat ik mocht lezen van de Dutch Venture Publishing, is Sarah’s debuutroman en maakt deel uit van een trilogie.

In Groot-Brittannië zijn er twee groepen mensen. Aan de ene kant zijn er de GEP’s (genetische perfecte personen) en aan de andere kant de Onzuiveren (de mensen zonder ‘schoon’ DNA). Deze twee groepen staan lijnrecht tegenover elkaar, waarbij de GEP’s het recht in handen hebben en de boventoon voeren. Er worden zelfs verplichte operaties uitgevoerd, zodat de Onzuiveren zich niet verder kunnen voortplanten. De Onzuiveren behoren uit de buurt te blijven van GEP’s, tenzij ze voor hun werken. Dit laatste lijkt meer op het slaaf zijn, waarbij ze in alles vernederd en gekleineerd worden.

Mina is een onzuiver meisje en heeft een ‘geheim’. Ze raakt bevriend met de onzuivere Angela en haar broer Daniel. Daniel heeft hetzelfde ‘geheim’ als Mina. Naast deze groep Onzuiveren, sluit Mina ook vriendschap met Sebastian, een GEP. Mina heeft lef, laat zich niet behandelen als een Onzuiveren en wil vrijheid. Ze kiest, vecht en laat zien dat je met moed (en goede vrienden) de juiste keuzes kan maken.

Een boek dat volledig buiten mijn comfortzone ligt, maar tot mijn verbazing een echte pageturner bleek te zijn. Ik heb intens genoten van de schrijfstijl (lekker vlot, duidelijk) en de verhaallijn. De vechterslust en de moed van Mina komt goed tot uiting tijdens het verhaal. Het is gaaf om te zien dat er zo’n goede twist in het boek zit. De start van het verhaal vond ik vrij traag en saai, waarbij ik zelfs zeker dacht te weten dat m’n vermoedens bevestigd werden wat betreft het lezen buiten m’n comfortzone. Gelukkig heb ik het boek niet aan de kant gelegd! Na een aantal hoofdstukken kwam er een lekker tempo in het boek en werd het saaie stuk ingeruild voor spanning en actie. Ook de vriendschapsbanden tussen de hoofdpersonen werden prima uitgewerkt.

Wat leuk dat zo’n boek, dat ik normaal niet uit de boekenkast zou pakken, toch zo’n mooie indruk achter laat. Natuurlijk ben ik erg benieuwd naar de volgende twee delen. Het einde van deel 1 vraagt om meer!

Beoordeling 4/5 sterren

Het labyrint der geesten – Carlos Ruiz Zafón

Carlos Ruiz Zafón, geboren in Barcelona (1964) is een van de meest gelezen en geliefde auteurs ter wereld. Nadat hij z’n carriere begonnen was met een viertal YA-romans schreef hij de roman De schaduw van de wind, tevens het eerste deel van het vierluik ‘Het Kerkhof der Vergeten Boeken’. Hij brak, door dit eerste deel, internationaal door en schreef de delen ‘Het spel van de engel’, ‘De gevangene van de hemel’ en dit laatste deel ‘Het labyrint der geesten’. Dit slotstuk mocht ik van A.W. Bruna Uitgevers lezen en recenseren, prachtig natuurlijk!

Het verhaal speelt zich hoofdzakelijk af in Barcelona, net als de eerdere drie delen en laat ook dezelfde personages weer terug komen in dit magische boek, behalve dan Alicia Gris. Alicia wordt in dit deel voor het eerst geïntroduceerd, een eigengereide dame die bij haar zoektocht verweven blijkt te zijn met die van Daniel Sempere. In 1959 wordt Alicia, door de politieke politie, naar Barcelona gestuurd om een verdwijning op te storen. De verdwenen politicus blijkt in het bezit te zijn van het boek ‘Het labyrint der geesten’, het boek dat Alicia naar de boekwinkel van Daniel leidt. Met gevaar voor eigen leven en die van hun dierbare volgen de lezers hun zoektocht.

Het vierde boek is een enorm dikke pil, 845 pagina’s dik, maar een prachtboek als dit verdiend het eigenlijk niet om minder bladzijdes te hebben. Passages van beschrijvingen die op een gedicht, op een lied doen lijken, wat kan Zafón dat toch perfect verwoorden. Zoveel gevoel in de woorden, daar word je als lezer gewoon helemaal blij van! Het is ook geen boek die je snel uit wilt hebben (ja ok, misschien wel omdat je het boek niet weg kunt leggen overigens), maar anders liever niet, want wat is het toch  afkicken als je de laatste bladzijde omslaat… Een boek dat je na doet denken, over wijsheden en herinneringen, over het leven en gedragingen van mensen. Een mooi sluitslot, een prachtige ontknoping!

Beoordeling 5/5